Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Нічый.

Яшчэ не ацэнена
Нічый*. І спажывецца мая доля, Як ёй спакусіцца Нічый, Той, хто спадарыць завугольлем, Хто нас цікуе па начы, Але зімовые наболькі Вясна сьпяшае палячыць; Стварэньня не чуваць ліхое І я жыву… каб вам так жыць. -16.03.16. * - Ня шукайце гэту асобу ў славянскай міфалогіі - не знойдзеце. Нічый - гэтаткае сутварэньне з маяго асабістага ў’яўленьня. Ён падгортваецца да людзей кволых, аслабелых духам і зкарыстоўвае іх да свае патрэбы. У выніку з чалавека застаецца нішто, ён нічый, ніхто яму не патрэбен і ён, таксама, ні каму не патрэбен. New Nike Shoes