Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Па паверхні прабеглых часоў

Сярэдняя: 3.7 (7 галасоў)

Перакрэсленых мараў аскепкі
У люстрэччы цьменяюць душы.
Пакіданыя ў памяць налепкі
На пралесках гібеюць, як сны,

Што абодвум заўжды не ставала
На дасвецці прабеглых часоў –
Там, дзе поўня бурштынамі ззяла
Як карона адвечных багоў.

Там, дзе пожні ссамочаным духам
Абдымалі абшары зямлі,
А па восені чырванню скрухі
Дагаралі лясы і палі.

Перастрэчаных дзён незбавенне
Кастэлянкай пільнуе наш схоў.
Адплывае ў Нівечу ў мадзенні
Адкіпелая жарсцямі кроў.

Раскудлачаны ветрам праменьчык
Адзінокаю жоўтасцю збег…
На маснічках спамінаў каменьчык –
Як пакінуты ў Наўе твой след.

Застаронак апаленых шчасцяў…
Падарожжа з сябрынай начніц…
Пасля стрэчы з Марэнай не ўпасці
Дапамог той каменьчык між жрыц,

Што ў абрадзе крывавым ўжо неслі
Да капішча жахівага боль…
Пад ваўчына-страхотныя песні
На пісягі ссыпаючы соль…

А каменьчык рапотоўна як промень
Святавідавым сонцам заззяў –
Зніклі богі крыві і ахвяраў. Быў човен,
На якім Белабог веславаў…

Раздарожжы, туманы, узлогі…
Шэравокасць заснулых азёр…
Човен плыў па паветры, дзе богі
Ў паміжхмарны ўваходзілі бор…

А на золку, як мары ў люстэрку,
Мне адбілася вотрынай сноў –
Чоўнік ў белым, вяслуючы ветрам
Па паверхні прабеглых часоў.