Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

ПАЭТ

Яшчэ не ацэнена
Жыве ў правiнцыi паэт, Прыгожая жанчына, Сама – як зладжаны санет,– Вачэй адвесцi немагчыма, i пiша вершы – ад душы, Нiбыта храм яна будуе… Чароўнай рыфмаю чаруе Усiх, хто любiць у цiшы Пабыць даўжэй – у задуменнi – Каля камiна, дзе паленнi Гараць, як мокрыя каменнi На сонцы – нiбы гладышы, Як сам гару ад дум парою – Гару, каб шлях твой асвяцiць, Не чынячы бяды нiкому, Дапамагчы – дайсцi, даплыць Да берага свайго, дадому… Ад Бога талент дадзен ёй, Прыгожай той жанчыне: Усё, што скажа,– з цеплынёй, Нiбы акно расчыне Насустрач свету, каб ляцець Ажно да небасхiлу… Часамi мог бы я глядзець На твар жаночы мiлы i слухаць голас, каб услед Красой дзявочай любавацца, Чароўнай рыфмай ачышчацца… Жыве ў правiнцыi паэт, Прыемна ў тым прызнацца. Air Foamposite One