Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Пахне чабор...

Сярэдняя: 4.4 (2278 галасоў)

Хiба на вечар той можна забыцца?
…Сонца за борам жар-птушкай садзiцца,
Штосьцi спявае пяшчотнае бор,
Пахне чабор,
Пахне чабор...

Лёгкiя крокi на вузкай сцяжынцы.
Дзеўчына ў белай iскрыстай хусцiнцы,
Быццам абсыпана промнямi зор.
Пахне чабор,
Пахне чабор...

Выйсцi б насустрач, стаць i прызнацца.
Вось яно – блiзкае, яснае шчасце,
Клiкнуць хацелася – голас замёр.
Пахне чабор,
Пахне чабор...

Год адзiнаццаць, а можа, дванаццаць
Сэрца балiць, што не здолеў спаткацца,
Сэрца нязменна хвалюе дакор.
Пахне чабор,
Пахне чабор...

Час той схаваўся за дальняй гарою,
Здасца хвiлiнай – яна прада мною...
Выйду. Гукаю. Маўклiвы прастор.
Пахне чабор,
Пахне чабор...



Першы раз спаткалася з

Першы раз спаткалася з вершам, вельмі спадабаўся. З'явілася жаданне вывучыть яго, каб у сумныя хвіліны ен грэў душу.

Памятаю гэты верш з 1993-га,

Памятаю гэты верш з 1993-га, вельмі прыемна што пачуў яго зноў!

Вельми добры верш

Вельми добры верш

Нахлынулі успаміны!...

Нахлынулі успаміны!...

Гэта вельмі прыгожы і цікавы

Гэта вельмі прыгожы і цікавы верш,які абуджае цеплыя успаміны аб леце,нібыта улятаешь кудысьці ў блакітнае,свежае паветра...

зрабіла для сябе пераклад на

зрабіла для сябе пераклад на рускую, але можа хто-небудзь дапаможа справіцца з адзінаццатым радком: "клiкнуць хацелася голас замёр"
***
разве быть может тот вечер забыт?
... солнце за бором жар-птицей горит,
что-то шушукает нежное бор,
пахнет чабор, пахнет чабор ...

легкая поступь на узкой тропинке.
девушка в белой искристой косынке,
будто лучами пронизана зорь.
пахнет чабор, пахнет чабор...

выйти б навстречу, стать и признаться.
вот оно близкое, ясное счастье,
кликнуть хотелось, а голос нем-хвор..
пахнет чабор, пахнет чабор...

может одиннадцать лет, иль двенадцать
сердце болит, что не смог повстречаться,
сердце, как прежде, тревожит укор.
пахнет чабор, пахнет чабор...

время то скрылось за дальней горою,
вдруг на мгновенье она предо мною ...
выйду. зову. лишь безмолвный простор.
пахнет чабор, пахнет чабор...

Некалькі памылак я заўважыў й

Некалькі памылак я заўважыў й крамя таго радка. Па-першае, можа, гэта Вы ад сябе так напісалі, але ж сонца не гарыць там, а просто "садится". Па-другое, "будто лучами пронизана зорь" - няправільна. Тут маюцца на ўвазе "звёзды" - зоркі. "Словно обсыпана лучами звёзд". Вось... Па-трэцяе, наконт "замёр" - что Вам там незразумела?! "Замирать" ёсць і у рускай мове. Увогуле, меем тое ж "замер". Далей, лепей перавесці не як "как прежде", аналаг - "постоянно". Яшчэ не зусім верна будзе "Здасца хвiлiнай" - там ніякага "вдруг" і побач не стаяла. Ну і з "лишь" потым таксама. Накшталт усё...А не, галоўнае - па-руску можа і сустракаецца "чабор", але зараз усё ж ці "чабрец", ці "тимьян"...Мая парада:чытай\вучы ў арыгінале, мне так больш перадаецца пачуццё няўдалага кахання, імхо.Усяго найлепшага!

ТАКІ ПРАШУ РАТУНКУ!) АЛЕГ,

ТАКІ ПРАШУ РАТУНКУ!)

АЛЕГ, ўдзячна за отгук!
Гэты верш падабаецца менавіта на роднай беларускай мове (ведаю на памяць). Мелодыя і гукапіс гэтых некалькі радкоў зачароўваюць, ствараюць вобразы, не адпускаюць...

Сэнс і пераклад асобных беларускiх слоў i верша цалкам зразумелы – таму хачу зрабiць не даслоўны альбо вольны пераклад, а лiтаратурны, пры тым максімальна набліжаны да тэксту.

Праблема ў пошуку рыфмы – у беларускiм «замёр» i ў рускiм «замер» націскi на розных складах.
Адсюль і ўсе астатнія замены («зори» замест «звёзд» i г.д.).

І галоўнае, калi “чабор” змяніць на рускi “чабрец” або лацінскi “тимьян”, то на гэтым можна і спыніцца.

Магчыма, гэта мне не па сілах - з маім-та хіміка-эканамічным - але вельмі хачу. Вашы заўвагі надалi мне новыя сiлы. I ад дапамогi не толькi не адмаўляюсь, але цяпер веру, што яна прыйдзе.))

З павагай, Ала

Некалькі памылак я заўважыў й

Некалькі памылак я заўважыў й крамя таго радка. Па-першае, можа, гэта Вы ад сябе так напісалі, але ж сонца не гарыць там, а просто "садится". Па-другое, "будто лучами пронизана зорь" - няправільна. Тут маюцца на ўвазе "звёзды" - зоркі. "Словно обсыпана лучами звёзд". Вось...Па-трэцяе, наконт "замёр" - что Вам там незразумела?! "Замирать" ёсць і у рускай мове. Увогуле, меем тое ж "замер". Далей, лепей перавесці не як "как прежде", аналаг - "постоянно". Яшчэ не зусім верна будзе "Здасца хвiлiнай..." - там ніякага "вдруг" і побач не стаяла. Ну і з "лишь" потым таксама. Накшталт усё...А не, галоўнае - на па-руску можа і сустракаецца "чабор", але зараз усё ж ці "чабрец", ці "тимьян"...Мая парада:чытай\вучы ў арыгінале, мне больш перадаецца пачуцце няўдалага кахання, імхо. Усяго найлепшага. С:

да какая разница!

да какая разница!

Слово "чабор" на русский язык

Слово "чабор" на русский язык переводится как чабрец

Верш вельми спадабауся.

Верш вельми спадабауся. Найпрыгажэйшая думка верша!

Вельми спадабался верш.

Вельми спадабался верш. Найпрыгашэйшая думка верша!!! Улёт!!!

Этот верш баян я его 40 лет

Этот верш баян я его 40 лет назад видел!!!

Ага, Litvintroll добра

Ага, Litvintroll добра апрацавалi верш. З гэтакiм iмпульсiуным крыкам вельмi добра перадаецца гэтае пачуццё. Гэткi крык душы.

Мая Радзiма! Як я табе кахаю

Мая Радзiма! Як я табе кахаю и люблю! Такая ласкавая мова...такие пачуццi...

Самы мой любiмы верш.

Самы мой любiмы верш.

Цудоўны верш, які жыве ў маім

Цудоўны верш, які жыве ў маім сэрцы ўжо шмат гадоў. Ёсць у ім жывая душа, якая звяртаецца да самых глыбінь такога прыгожага пачуцця - кахання, нясмелага і чыстага, нібы дзіцячая сляза...

Люблю Беларусь,сваю родную

Люблю Беларусь,сваю родную мацi

Только что купила тимьян и

Только что купила тимьян и вспомнила, что по-белорусски это "чабор". Нашла это стихотворение, потому что помнила его со школы. Он действительно хорошо пахнет.

Таксама пра Лівінтроль

Таксама пра Лівінтроль успомніла. Чамусці цяпер верш чытаю, а ў галаве іхні "пахне чабор, папапахне чабор".

Цудоўны верш.

Цудоўны верш.

Litvintroll - Пахне Чабор..

Litvintroll - Пахне Чабор..

любіце Беларусь, таму што

любіце Беларусь, таму што чалавек без Радзімы ужо не чалавек!!!!

Тогда человек без работы, без

Тогда человек без работы, без семьи, без жены, без детей, без будущего (например, онкологический больной) - тоже не человек. Терпеть не могу фашизм в любом его проявлении. Зашла на сайт прочитать красивое стихотворение, которое помнила с детства, и тут мне объясняют, что я - не человек. Потому что я - космополит. Но я себя ущербной не чувствую, а думаю, что ущербные - это фашисты и нацисты любого типа, которые иногда себя трепетно называют националистами. Но их очень легко можно опознать вот по таким высказываниям: когда они начинают определять, кто - человек, а кто - нет.

А кто тогда?Обезьяна?!Или

А кто тогда?Обезьяна?!Или Жираф?!

ПОЧЕМУ?

почему?

Час той схаваўся за дальняй

Час той схаваўся за дальняй гарою,
Здасца хвілінай — яна прада мною...
Выйду. Гукаю. Маўклівы прастор.
Пахне чабор. Пахне чабор...
Верш «Пахне чабор» — песня-споведзь, у якой выяўлена разнастайная гама пачуццяў: і ўспаміны абдаўнім, беззваротным юнацтве, і першае каханне, што апаліла душу героя, і прыгажосць чыстай душы, яе рамантычная ўзнёсласць, і юнацкая нерашучасць, і боль страты, і дакор сабе...

Год адзінаццаць, а можа дванаццаць
Сэрца баліць, што не здолеў спаткацца,
Сэрца нязмснна хвалюе дакор.
Пахне чабор. Пахне чабор...
I ўсё ж такі, нягледзячы на боль, на сум, жыццё ідзе, яно прыгожае, цудоўнае, і трэба радавацца яму:

...Сонца за борам жар-птушкай садзіцца,
Штосьці снявае пяшчотнае бор,
Пахне чабор, Пахне чабор...
П. Броўка выступае і як паэт-філосаф, які разважае над праблемамі жыцця, над тым, якой павінна быць паэзія. Паэт, на думку П. Броўкі, павінен жыць адным жыццём з народам і зямлёй, роднай Бацькаўшчынай. Адказ на пытанне аб сутнасці паэзіі ў алегарычнай форме дае крыніца, з якой паэт напіўся сцюдзёнай вады:

— Ты хочаш народу
Заўсёды быць люб,
Чаму я такая,
Дарма не дзівіся —
Праз гушчу народа,
Як я праз зямлю,
ПрайдэіІ —
I тады на сябе азірніся!
Паэзія павінна быць заўсёды маладой, як вясна, звонкай і пявучай, як салавей, шчырай і празрыстай, як дзіцячая сляза; яна павінна «плысці ракой, цячы крынічкай жвавай», мець крылы для палёту, быць у вечным творчым гарэнні. Такія думкі сцвярджае народны паэт у вершы «Паззія».

Аб сэнсе чалавечага жыцця, незабыўнасці добрых людскіх спраў і пераемнасці пакаленняў вядзецца гаворка ў вершах «Як ліст дубовы...» і «Сляды». Чалавек павінен быць цвёрдым, загартаваным у жыцці. I тады яму, як і дубоваму лісту, не будуць здавацца страшнымі самыя цяжкія нерашкоды: «віхуры гул і свіст», «вятры і сцюжа», твань, багна, люты мароз... I пакуль не дасягне чалавек «галінамі сонца», не можа ён жыць спакойна. Нават памерці не можа.

Чалавечае жыццё шматграннае, а свет вялікі і неабдымны, усё ў ім пакідае свой след: і пясчынка, і расіна, і песня жаўрука, тым болын чалавек, сляды якога ва ўсім і скрозь: у жыцці грамадства, у чалавечай памяці, ва ўсім, што створана творчым розумам і рукамі людзей. Думаючы пра будучае, паэт звяртаецца да моладзі:

Вы выйшлі ўдалеч, маладыя,
Вам доўга крочыць праз гады.
Не забывайцеся ж, якія
Вы пакідаеце сляды.
(*Сляды»)

Паэзія П. Броўкі — гэта голас нашага сучасніка, якога хвалююць пытанні вайны і міру, жыцця і смерці, любові і нянавісці. Лірычны герой твораў умее цаніць жыццё і радавацца шчасцю мірнай працы, паважае кожнага, «хто працай і навукай чалавецтва ўздымае ўвысь».

мой любімы верш яшчэ са школы

мой любімы верш яшчэ са школы

Litvintroll – Пахне

Litvintroll – Пахне Чабор
цiкава

Чудовий вірш. А білоруська

Чудовий вірш. А білоруська мова дуже мелодійна. Шкода, що білоруського народу, як і українського, свого часу позбавили рідної мови настільки, що дітям тепер важко вчити написані нею вірші. А москалі, що всюди гадять своїми висловами про те,що "русский язык более глубокий" і т.ін. вже стали схожі на тупих америкосів, які нічого, крім свого сленгу, не знають і знати не хотять.

Дзякуй за добрыя словы аб

Дзякуй за добрыя словы аб нашай мове

вельми прыгожы, милагучны и

вельми прыгожы, милагучны и нават пяшчотны

История прямо про меня.

История прямо про меня. Классный стих!!!!!!!!!!!

Прачытау верш.Спадабауся. З

Прачытау верш.Спадабауся.
З павагай-Лявон.

вельмi спадабалася!

вельмi спадабалася!

Норм неплохо учится

Норм неплохо учится

сложный, очень сложный

сложный, очень сложный

добры

добры

очень понравился)рекомендую

очень понравился)рекомендую всем прочитать)
что реально огорчило,так это отзывы.
попробуйте написать лучше!уверена,что даже четверостишие не каждый осилит

классное

классное стихотворение,небольшое, учить можно)

Вельмi падабаецца! Ужо сорак

Вельмi падабаецца! Ужо сорак гадоу помню гэтыя радкi!

Неяк прыстаў да бабусі

Неяк прыстаў да бабусі Пятрусі
Дзядзька Пятрусь, нарпаэт Беларусі.
Нос быў зламаны ударам ва ўпор.
Пахне чабор? Не, не пахне чабор!

-Андрэй Хадановіч-

ахахах))))

ахахах))))

Прыгожы верш!Спадабауся!

Прыгожы верш!Спадабауся!

вершык хороший

вершык хороший

Памятаю гэты верш з

Памятаю гэты верш з дзяцiнства - мацi расказвала. На мой погляд, ён адзiн з самых прыгожых i мiлагучных у нашай паэзii.

з чаго? ну раскажи

з чаго? ну раскажи

Вось - цалкам маё

Вось - цалкам маё становішча... Адное толькі, яшчэ год 11, а можа 12 не прайшло, усё яшчэ не позна змяніць, ды вось "Клікнуць хочацца - голас замірае..." :)

" ... Выйду. Гукаю. Маукливы

" ... Выйду. Гукаю. Маукливы прастор.
Пахне чабор...
Пахне чабор..."
Успомнилася юнацтва, нават слёзы навярнулися. Суседзи, сябры дзяцинства. И родная вёсачка, якой ужо няма. Паболей бы таких вершау!