Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Парваныя радаводы

Сярэдняя: 3.5 (2 галасоў)
Парваныя радаводы Памяці беліцкіх яўрэяў-ахвяр фашызму Да Вялікай Айчыннай вайны трэцюю частку насельніцтва мястэчка Беліца Лідскага павета – каля 700 чалавек – складалі яўрэі. У ліпені 1944 года, пасля вызвалення Лідчыны, з зямлянак у Беліцу вярнулася каля 60 яўрэяў – менш чым 10 % ад даваеннага яўрэйскага насельніцтва. Большасць з іх пазней з’ехала за мяжу. I Трэць белічан складалі яўрэі да вайны. Гадкі іх праляталі, бы з казак дываны. Яўрэі ўсе – з пароды карчмарак, гандляроў. У Беліцы іх роды 500 жылі гадоў. Рамёствам з галавою сябе тут прысвячалі, рамесна-дзелавое жыццё тут вызначалі. Даход абутак даў ім палаплены, пашыты. Жылі па ўкладзе даўнім… Але прыйшлі фашысты. II Што акупанцкім гадам яўрэйскія даходы?! Забаранілі гандаль, парвалі радаводы. У ціры расстралялі ля 40 мужчын – і слёзанькі ранялі ўсе, хто па іх тужыў. Вывозілі астатніх у гета. Частка збегла. “Жыць у зямлянках станем, перачакаем пекла. Бяды рука вялікай ва ўкрыцце не палезе. Перачакаем ліха за рэчкаю, у лесе”. III Па Беліцы панёсся шэпт: “Беглякі прыйшлі”. У ворага пад носам уцекачы жылі. Не выдалі вяскоўцы ды потайкам кармілі… Не панаваць бясконца фашыстам: разграмілі! Пакінула зямлянкі яўрэяў 60, пайшлі да хат сялянскіх – у Беліцу, назад. Пайшлі яны дадому – да гнёздаў радавых. Павек гнязду такому не выйсці з галавы! Boots