Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Пажаданьне.

Сярэдняя: 3 (2 галасоў)

Пажаданьне.

Звужаюсь, паволі зьнікаю
Ад глыбінь, вышыні, далячынь,
Да кропкі, да кропелькі малай
З восеньскай дробнай імжы.

Мой сьвеце, магутный і шчодрый,
Ты нас на далонях люляў,
Ты - сэнс учалавечаны божый,
Дзе вера - падпора жыцьця.

Мой сьвеце - ты наш арандаўца,
Наш тэрмін імгненьняў зямных,
Дазволь, з гэткай долі, застацца
Парушынкаю веек тваіх.

Дазволь, надалей углядацца
На побыт патомных маіх,
Між багацьцем з нястачы жабрачай
І тлеючым вехцем вайны.

Дазволь мне, калі ты заплачаш,
Ад роспачы горкай, сьлязьмі,
Упасьць на зямлю камянямі,
Зь веек дрыжачых тваіх.
-19.11.16.