Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

ПЧАЛЯР

Сярэдняя: 5 (1 голас)
Зраіліся ўспаміны на мяне, Што нават ручніком не адагнаць іх! Шчымяць на нашай грушы пчолы ў мой Маленства поўдзень – Мне ужо дванаццаць. Ад спёкі з языком на барадзе У ліпені стаяў паджары поўдзень, Калі сказала мама ўпершыню: – Ну што, сынок, Збірай прылады, пойдзем У пчолы. Ты ж цяпер мой гаспадар. Як зараз помню – Думаў я не доўга, Хоць мой настрой адразу ж і упаў, Ударыўшыся гулка аб падлогу! Пасля нічога страшнага, прывык. Свой дымакур заправіўшы да вечка, У сетцы, бы ў скафандры, Шчыраваў Ля зорак-пчол Старанны пчалавечак! Сябры мае стракатыя Праз тын Здзіўлёнымі вачыма доўга тлелі. Нярэдка у балельшчыкаў маіх Ад мёду жываты пасля балелі! А я ж пасля надзьмуўшыся хадзіў Ад гонару І – джал, Што не міналі, Што вечарам, Зірнуўшы на мяне, Са смеху падаць Зоркі пачыналі! Зраіліся ўспаміны на мяне: Пчалее наш дзядзінец мёдаграем! Няма больш пчол у нас. Ці не па іх І сохне наша груша не старая?! 1981 Air Max 90 VT QS