Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Пераклад верша Т.Кашавой "Заржавели кольчуги дубов"

Яшчэ не ацэнена

Зноўку восень страсае лісцё
як апошні падатак з бяроз —
бы збаўляе правоў на жыццё —
на працяг лістападаўскіх кроз.

І, прыняўшы дажджу (на сугрэў!),
пачынае пярэстае ткаць
і зялёныя плацейкі дрэў
на літыя даспехі змяняць.

Вось каб ёй дапамог белы свет
(а і праўда, была — не была!)
заплясці ў павуцінны сюжэт
"бабылетнюю" пасму цяпла.

І усё нажытое — на кон!
Гэта восеньскі сумны "ноў хаў".
ПераТВОРанне — вечны закон
незваротнасці рэчаў і з'яў.

Зноў калеюць ажно да вясны
ўсе, хто восенню так даражыў.
І плывуць багатырскія сны
ў крывацёкі засцюжаных жыл.

Саржавелі кальчугі дубоў.
На каштанах спякаецца медзь.
Толькі клёнаў багровы пакроў
прадаўжае яшчэ палымнець.

Оригинал: https://www.stihi.ru/2015/09/28/10538

Словно данью обильной, листва
Опадает под ноги берёз,
Это осень вступает в права,
Это бой не на шутку – всерьёз.

И как многие лета подряд
Осень кроснами* ткёт пестрорядь,
Понимая: зелёный наряд
Всем пора на доспехи менять.

Чтобы мир ей помог сохранить,
(Хоть бы раз это всё помогло!),
Заплести в паутинную нить
Бабью щедрость да бабье тепло.

Всё готова поставить на кон!
Ей, наивной, надежды простим,
Превращения – это закон,
И закон этот необратим.

Цепенеют до самой весны
Все, кто осенью так дорожил,
И плывут богатырские сны
В кровотоки застуженных жил.

…Заржавели кольчуги дубов,
На каштанах оплавилась медь,
Только клёнов багряный покров
Продолжает ещё пламенеть…