Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Пісьмо.

Сярэдняя: 3 (2 галасоў)

Пісьмо.

Жахаюсь я, як сьвеце наш гудзе,
Як скаланаецца ён глебай і паветрам…
Бо мроіва жыцьцё наша ідзе,
А цень яго хаваецца да нетраў.

Ступенькі дзьве яно гэта жыцьцё
І немаўлят прыступкам забаўляе,
А нас яно - загортвае ў лісьцё,
Ці палятаць на крылах падымае…

Жахаюсь я, як сьвеце наш гудзе,
Як скаланаецца ён глебай і паветрам,
Як чалавек ступой цяжкой ідзе,
Як ён рабуе што яму патрэбна.

Жахаюсь я: бо мроіва жыцьцё,
Мігціць яно ды цягне на падманы
І каб яго ніякі хлуд не сьцёр,
Я гэтые радкі, вось, разсыпаю.
-10.04.16.