Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Позняя восень

Сярэдняя: 5 (1 голас)
Восенню, восенню позняй зноў крочу я да Цябе. Думкі, усе мае думкі з Табою наяве і ў сне. Мала, зусім ужо мала ў свеце вар’яцкім святла. Цёмна вакол, вельмі цёмна, й далёка яшчэ давідна. Чуеш, быць можа, Ты чуеш гэту малітву маю. Вось жа, глядзі, вось на вулцы я, зноў самотны, стаю. Пуста навокал, так пуста! Марна – крычы, ні крычы. Хто мне цяпер дапаможа?! Веру, мой Бог, толькі Ты… Adidas