Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Эдуард Дубянецкі

 Дубянецкі.JPG
Дубянецкі Эдуард Станіслававіч. Нарадзіўся ў 1966 г. Скончыў гістарычны факультэт БДУ (1988). На працягу 1988--2016 гг. працаваў навуковым супрацоўнікам у БДУ, Нацыянальным навукова-асветніцкім цэнтры імя Ф.Скарыны, БДПУ імя М.Танка. Кандадыт гістарычных навук (1995). Аўтар шэрагу навукова-папулярных кніг па гісторыі Беларусі, беларусазнаўству, культуралогіі, гісторыі сусветнай і айчыннай культуры. Вершы друкуюцца з 1991 г. (газета “Літаратура і мастацтва”). Акрамя гэтага штотыднёвіка, пазней вершы друкаваліся ў часопісах “Дзеяслоў”, “Верасень”, “Нёман” (у перакладзе на рускую мову), газетах “Новы час” (дадатак “Літаратурная Беларусь”), “Вместе” і інш., а таксама ў калектыўных паэтычных зборніках “Пролог” длиною в десять лет» (Мн., 2014), "Для шчасця зямнога..." (Вінніца, 2017; зборнік твораў беларускіх і ўкраінскіх паэтаў), «Рыф-мы» (Мн., 2017). Аўтар кніг паэзіі “Душы маёй няскончаны палёт” (2011) і “Покліч самотнага неба” (2013). Сябра Саюза беларускіх пісьменнікаў (2012). Вершы перакладаліся на рускую і ўкраінскую мовы.adidas


Сярэдняя: 4 (4 галасоў)
Аднойчы падчас сустрэчы са сваімі сябрамі і добрымі знаёмымі я папрасіў іх напісаць на паперцы, якія асацыяцыі і думкі выклікае ў іх фраза «Без цябе…». Спачатку ўсе нібыта з ахвотаю ўзяліся за працу, аднак трошкі пазней асобныя з прысутных адмовіліся выканаць маю просьбу і вярнулі мне абсалютна чыстыя аркушы паперы. Астатнія выканалі заданне, і вось што яны напісалі. Адзін з іх напісаў: «Мне здаецца, што ўначы нехта вырваў маё сэрца і схаваў яго дзесьці ў патаемным падземным сховішчы, без цябе, мая матуля!» Другі напісаў: «Кожны дзень я пераглядаю нашыя старыя фотаздымкі — гэтыя маўклівыя сведкі нашага тагачаснага шчасця — без цябе, мая каханая!» І напісаў трэці: «Я ніколі не адчуваю сябе цэласным, напоўненым ўсімі фарбамі і пахамі жыцця; я — нібы разбітае люстэрка без цябе, мой сябра!» А яшчэ адзін напісаў: «Мне ўяўляецца, што я страчваю сувязь з небам і не атрымліваю ніякай энергетычнай падпіткі ад сонца без цябе, мой Бог!» Accessories


Сярэдняя: 4.4 (10 галасоў)
...і год за годам праплывае бы аблокі у невядомасць і паўсюдна адзінокі мой дух які ў бяссоння час вытокі шукае нашага расстання і тых слоў што мы сказаць маглі б але яны так і не вырваліся з пасткі нематы і леглі ціха у вялікі схоў няспраўджаных ілюзій і надзей ……………………… бы сон праходзяць лепшыя гады і брама зачыняецца й туды у маладосці край няма вяртання няма Air Jordan VII 7 Retro


Сярэдняя: 3.1 (7 галасоў)
зноў шнары на спіне збалелай начы зверам сонным чорным на зямлі ляжаць аскепкі мрояў сон бяжыць надзеяў куфар і ўначы спявае дрэва праточваюцца шэпты стогны ненароджаных містэрыя любові ды кілім пакутаў шэры і зблытаны клубок і хтосьці тчэ самоту а хтось рукамі вуснаў размаўляе каб наталіцца захмялелае паветра дзесь вочы працінаюць шал прыбою і подых ветру крышталёвы небакрай паставіўшы пячатку стомы на і набрынялыя спагадай галасы і перазовы і памерлых і жывых дамы ў смузе адчаю сэрца лета і нітка памяці раскручваецца боль у гушчарах чыіхсьці крозаў танец і жарсці звер бяжыць лес пазяхае і кроў пульсуе ў сутарэннях вечнасць у скляпеннях холад выпрабоўвае зноў страх а роспач шпарка падыходзіць бездань спіць разгортвае сувой пакута б’ецца ў сцену імша ў нябёсах кроў з акна ліецца сум безгалосы выпрастаць крыло аленя клічуць звар’яцелае каханне а пляж пустынны песціць у далонях мяне й дзіця маё вось гэты верш верш?! adidas