Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Прасі прабачэння

Сярэдняя: 3.2 (17 галасоў)
Прасі прабачэння. Ах, крыўдзяць ЦЯБЕ? За што, невядома? Не маеш правінаў? А ты пакапайся глыбей — у сабе — мо скуль і ўсплыве глыба-выкапень: "Вінны!" Не дзеяй, дык думкай. Альбо пачуццём, якое калісьці "іскрОй" "прамільгнула"... І раптам "прашыла". "Іголкай". Жыццё. І сэрца працяла — нібыта пад дулам. Падумай. Прыпомні. І звяжаш канцы якія забыўнасць-рака развязала. І сам для сябе, хоць і напрыканцы, прысуд абвясціш: "Вінаваты, й нямала!" Крыўдзіцель — не вораг. А Божы "арудзь" — карысная квёламу духу "прылада". Прасі прабачЭння. ПрабАчання. Будзь мудрэйшым — здымі крыўдавання "асаду". І сам прабачай. І прабач. Далібог, табе гэта болей — надзённа — патрэбна. Бо цяжка насіць "за плячыма" мяшок з каменнямі крыўды — гнілоццем ганебным. Яно табе трэба? На глупстве "не стой"! Падзякуй за ўрок — і памылкі запомні... Блажэнней свяціць, чым тушыць пад пятой нябёсы і ўласнага сонейка промні.Nike Zoom Flight Bonafide