Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

ПРАВАЛіЦЦА МНЕ НА МЕСЦЫ, КАЛі Я ВАМ ШТО ЗБРАХАЎ.

Сярэдняя: 4.6 (9 галасоў)
Са зборніка “Гішторыі дзеда Алега”. Пайшоў я нАдысь па грыбОчкі… ЧагО куплЯць ! ПацЯгнемся, і сАмі набярОм ! Хадзіў па лЕсу я, ажнО да нОчы… Ды – анічОга ! АкрамЯ што камарОў… Мне сустрАкалісь мухамОры… ПустЫх бутЭлек шмат… А вось, каб грыб… Ну, хоць адзін, катОры паесці можна, дык – няма ! Прысеў ля неЙкага балОтца. ЦыгАрку засмАліў, гарУю… І чую, нЕхта да мяне цялЁпаецца, цераз балОтца, напрАмую… Ну, я жа чалавЕчак не з пужлІвых… Але, кіЁчак неЙкі падабрАў… Ў балОтах не жывУць шчаслівыя, каб нам ад іх чакАць дабрА . А уцякАць, павЕрце мне, дурОта… ВачЭй нямА на запатЫліцы… А той, які там прэ з балота, шчэ можЫць наўздАгонку кІнуцца ! СмалЮ цыгАрку з выглядАм герОя, якОму мОра – па калЕна… А сам трасУся – бо, кіЁчак рАзі ж збрОя… Тут… кАбы дОбрае палЕна… А вЫпаўзла з балота сутварЭнне… Ня звер які… а проста мужЫчок… Ну, рОсту мОжа што МалЕнькага… МаўчЫць… смарчОк… Мо, лЕшы ?.. Ну, і я – маўчОк… ПрысЕў ён пОбач, ні у чым як ні бывАла. Ну, бЫццам і ня ён тут зАраз пёр з балОта… А маё сЭрца, што дагЭтуль аж скакАла, пакрЫху цЁўкаць стАла, без спяхОты. І, рАптам, я пытАнне чУю… Як бЫццам слОвы у маіх мазгАх капОшацца… І разумЕю – гЭта ж лЕшы мне тэлепатУе, маўлЯў, прыпЁрся я сюдЫ навОшта ? КанЕшне, мне такое непрывЫчна… Але, размОву трЭба ж вЕсьці. І я, ў адкАз, тэлепатЫчна – што вось грыбкОў схацЕў паесьці. А іх – нямА ! ДарЭмна спадзявАўся ! ПавЫбралі ўсЁ нЕйкія засрАнцы. Я нОгі збіў, пакУль бадзЯўся, а шчЭ да хАты трЭ дабрАцца… ТэлепатУю. Сам скачУ ў эмОцыях. НатУра жвАвая – тамУ машУ рукАмі… Бо, лЕшы ўсё дазнАцца хОча, мо я ад галадУхі, за грыбАмі тут блукАю ? Ну, я яму і вЫдаў Сто рацЭптаў ! У падрабЯзнасцях жывапісАў ! ЗрабІць што трЭба, з грЫбам тым, ці з гЭтым, каб смак быў, як у царскІх стрАў… ТэлепатУю – смак які ў апЁнкаў… МалЕнькіх, хрУсткіх, ў марынАдзе… Пра бЕлыя, з смятАнаю смажОныя… І Ежа гЭта, і услАддзе… Таму, не з гОладу, а з цЯгі да прысмАкаў. ЖыццЁ ж у нас звычАйнае – што у мяне, што ў лЕшага. ЯдА – не дзЕля, каб пакАкаць. Смак Ежы – каб жыццЁ пацЕшыць… Калі б хто з бОку нас пабАчыў, то – палічЫў бы за вар’Ятаў. СтарЫя дурні мОўчкі скАчуць у лЕсе, бЫццам малпянЯты… БаўбОчуць ўсе пра тэлепАтыю… А у жыццІ вы Ёю карыстАліся ? СустрЭць такіх “спяцОў-амАтараў” вучОным нАват не здарАлася. ПаспачувАў, па-добрАму, мне лЕшы… КанЕшне жа, тэлепатЫчна знОў, і запрасІў захОдзіць, каб пацЕшыцца размОваю пра стрАвы, што з грыбОў. І – знік… А я, як ветрам быў узнЯты, і цераз міг, каб мне тут праваліцца, ля рОднай апынУўся хАты ! З грыбОчкамі… І як жа не дзівІцца ? ПайшОў у лес я з тОрбачкай, ды нОжыкам. Бо, торбачку лягчЭй насІць рукАмі. А зАраз на рукАх – вісЯць два кОшыка… Адзін – з апЁнкамі… ДругІ – з баравікАмі… Не павЕрылі ў гіштОрыю такУю ? Пра тэлепАтыю, пра лЕшага ? А ўсё-ўсё прАўда-тОчна ! Заходзьце ў госці – пачастУю падарУнкам лЕшага, грыбОчкамі ! 15 кастрычніка 2013 г. **( нАдысь – как-то на днях; чагО куплЯць – зачем покупать; не з пужлІвых – не из трусливых; чакАць – ожидать; запатЫліца – затылок; брОя – оружие; сутварЭнне – сотворение; пОбач – рядом; зАраз – сейчас; дагЭтуль – до этого; пакрЫху – понемногу; цЁўкаць – тикать; без спяхОты – без торопливости; рАптам – вдруг,внезапно; пытАнне – вопрос; чУю – слышу; бЫццам – будто; разумЕю – понимаю,начинаю соображать; навОшта – зачем,с какой целью; размова – разговор; адказ – ответ; дарЭмна спадзявАўся – зря надеялся; бадзЯўся – бродил; жвавая – шустрая; блукАю – блужу потерянно; смажОныя – жареные; усладдзе – наслаждение; звычайнае – обыкновенное; з бОку нас пабАчыў – со стороны нас увидел; палічЫў бы за вар’Ятаў – посчитал бы за сумасшедших; бЫццам малпянЯты – будто обезьяны; карыстАліся – пользовались; сустрЭць – встретить; “спяцОў-амАтараў” – спецов-любителей; нАват не здарАлася – даже не случАлось; паспачувАў – посочувствовал; знОў – снова; размОваю – беседою; пра стрАвы – про блЮда; знік – исчез; апынУўся – очутилчя; хАта – дом; не дзівІцца – не удивляться; кОшык – корзинка; пачастУю – угощу; падарУнкам – подарком). Off White X Max 180-90