Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Рэльеф

Сярэдняя: 5 (1 голас)
Скарынку сонца напалам Зламаў заходу бор рукасты. Вясёлка мёд не дапіла І зацягнула вузел кайстры. Каўтаў у схове сухавей Захраслай глоткай чад кялейны: Яго каханку салавей Украў на дзёрзкае калена. Ды непазьбежна – дзесь пад Спас – Загадка думкай кіравала, Што пакрысе сплываў запас Ня толькі, мабыць, карнавала. Гамонку вабіў перабор: Хістаўся звычай незалечны. А мост з раструшчаным рабром Усьлед за полазам заенчыў. Сьпіхнула зорку на сумёт Гурма суродзічаў на кручы, А ёй хацелася самой Ляцець і цешыцца бліскуча. Схіляла ноч спакусны стан У кажушку, як барва печы, І мела вызнаную з тайн, Калі нямка рабіла пеўчым.Jordan Jumpman Pro AJ12.5