Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

САРАМЛІВАЯ

Сярэдняя: 4 (1 голас)
Ты схілася па-над люлькаю І туліла дзіця да грудзей, Нібы верба – танюткая, гнуткая, Калі цень аддае свой вадзе… А пасля ты згубілася ў горадзе, Спатыкаліся мы незнарок. Вочкі ты апускала – гордая, – Сарамліва адходзіла ўбок. Час няўмольны… Я часта думаю, Дай білет у твой горад куплю… І, як мячык, вярчуся я, гумавы, Што нічога, аднак, не раблю. А жыццё, нібы рэчка імклівая, Човен кідае – на вірах… Не забыць мне цябе, сарамлівую, Калядуеш ты ў маіх снах. Kobe Mentality 3