Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Шчаслівая

Сярэдняя: 4.6 (12 галасоў)
Ці Цэзар, ці ніхто... Чакаць зацята. Фіранкі непразрыстыя завесіць. І сыпаць у камін сухую мяту, І ля вагню пісаць, пісаць і крэсьліць... І ўсё чакаць. Ці Цэзар, ці самота. А прыйдзе ён – стары, зьнямоглы, брудны. Ён толькі што з каня. Ён піў з балота. І час на лбе яго накрэсьліў руны. Ён зойме ложа, крытае вісонам, Не для каханьня – выспацца з дарогі. І раніцою рушыць легіёны Да новай легэндарнай перамогі. Падымеш перакуленыя вазы, Дап’еш віно зь яго пустога кубка, Завесіш вокны, перамысьліш фразы І да агменю зноў працягнеш рукі. Ці Цэзар, ці ніхто. Няхай мястэчка Віруе ад неверагодных плётак. Ты нешта зноўку пішаш кожны вечар І зноў на вуснах адчуваеш дотык. А побач – шчасьце са штодзённым супам І пацалункам, звыклым, быццам грошы. А ты ў самотным доме шэпчаш: «Любы...» А хто – ні ўспомніць, ні ўявіць ня можаш. Air Jordan I 1 Shoes