Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Скрып веснічак бацькоўскага парога...

Сярэдняя: 3 (1 голас)
Скрып веснічак бацькоўскага парога, Кашлаты дуб-магутны ўладар. Для гэтага спатрэбіцца нямнога, Каб мне з дзяцінствам стрэцца твар у твар. Цяплом павее,лугам кветканосным, Ранэткай спелай,водарам суніц, І апячэ,і сэрцу стане млосна Ад тых далекіх сполахаў зарніц. І памяць тчэ карункі-вышыванкі, Пад ногі сцеле мяккім дываном, І з матчынаю песняй-калыханкай Растае змрок,што ходзіць за акном. І далячынь мне падаецца зблізку, Закрыю вочы-тут вось,пад рукой. Мне б пагушкацца трошкі ў калысцы, Аставіўшы жыццевы непакой. Дзяцінства незабыўна-дарагое, Мінаюць дні,праходзіць пэўны час. Сталеем мы,а ты ўсе ж такое. На споведзь да цябе прыйду не раз. adidas