Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Споведзь

Сярэдняя: 4.9 (7 галасоў)
Я ведаю,як ты мяне кахала, Калі квітнеў чабор ці расцілаўся лістапад Я ведаю,начамі спачывала І сніла лёс шчаслівы ды наш светлы сад Я ведаю,што кволая надзея Натхняе сэрца жар, не нараджае боль Я ведаю, зімовая завея, Маланка летняя і восеньская золь Не астуджалі твой парыў высокі Не прыглушалі музыку душы Між цемры бачыў я маяк далёкі Чакаў натхнення і не парываў масты Я адчуваў цябе, я чуў, мая Святая, Але маўчаў, бо я не мог сказаць Таго, чаго ты вартая: “Кахаю! І буду вечна твае вочы цалаваць…” Я прылятаў,калі было тужліва Ты суцяшала смутак бляскам зор, Я не кахаў, але любіў, мажліва, Няхай не прагучыць ў мой бок дакор. Прабач мне свае сумныя гадзіны Даруй душы пакуты, горач слёз І памятай, у цяжкую хвіліну Маё плячо– тваё, так склаўся лёс… 2011 Kobe 11 ELite PE