Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Ты бачыш у журбе зімовай...

Сярэдняя: 3 (9 галасоў)

Ты бачыш у журбе зімовай
Здзічэлай памяці сляды –
Душы, як звер, у мрок замкнёнай,
Душы, што вые скрозь гады

На сум, ёй збыты без дазволу,
На пошасць звычак і драбнот.
І рэха голаснае тое
Іскрыць бы небяспечны кнот.

Пакуль ты сам агонь не сцішаш,
Пакуль журбу не праглынеш,
Датуль не збыць заклёнаў лішак,
І ад сябе – куды ўцячэш?

Ты бачыш у журбе зімовай
Нівеча цьямянае сляды –
Душой жывою, хоць замкнёнай, –
Пакінутых адтуль сюды…