Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

УДАВА

Яшчэ не ацэнена
Няўмольна прыспешвае час адзiнота. Намыла бялiзны – завесiла шнур… Субота, здавалася б, – толькi субота, Калi б нi самоты калючы кiпцюр. Жанчыне ахвота пяшчоты i кветак, i сняцца ёй сны пра рамонкавы луг… Аднак, толькi раз – за цэлае лета – Была на прыродзе, дзе сум, як пастух. Што мiлым было шчэ нядаўна – нямiла, Пагляд пацямнеў, пацяжэў Яе крок… Зноў цэлую ванну бялiзны намыла, Нiбыта нябёсам – жаночы папрок. Nike Hypervenom Phantom