Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Васалы ночы

Яшчэ не ацэнена
Васалы ночы Ноч збягала ад цемры ў святло маладзіка. Пражытыя літары сноў складаліся ў нешта, Што сяйвом складоў вершы быццам нагадвала. А мы былі й каралём, і васалам, і пешкай. Ратнікі-зоры выспявалі нясмела зіхценнем. За гучным маўчаннем словаў стаілася горада неба. Горда ўзняўшы галоў, ты назвалася стварэннем З рабра усяго існага. А пасля дадала: імя маё – Е В А. Полымя жарсці засталося ў яблыку недаверу, Пра гэта казалі табе вочы яго, пацвердзілі птахі. Ты забылася, што ўчора мінула, прайшло і збуцвела. Так хутка і ярка, як бляск Перуновай маланкі. Ноч не твая, яе апранула Існае з іншаю верай. Хто? – Твая спадкаемка, васалка, рабыня і каралева. Air Max 1 Master