Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Верабей і галубка

Сярэдняя: 5 (2 галасоў)
Верабей і галубка Ад’езду Тадэвуша Касцюшкі ў 1775 годзе ў Францыю, а пазней у Амерыку папярэднічала сумная гісторыя кахання. 1 Мастак Тадэвуш здольны. Адукаваны ён. Французскі горад стольны ўмацоўваў добры тон. Касцюшку пан Сасноўскі ў маёнтак запрасіў. “Дачка ў мяне, – саноўнік з усмешкай прабасіў. – Урокі малявання ёй будзеце даваць, бо стала мая панна ўжо пэндзаль даставаць”. 2 Дом панскі – не хібарка! З шыкоўных ён хацін! Альтанка ў майскім парку. Людвіка ў ёй сядзіць і веерам махае пурпуравым сваім. Спяваюць пра каханне Людвісе салаўі. У парку час спаткання для маладых наспеў – мастак страчае панну пад салаўіны спеў… 3 Гаворыць пан: “Галубка, брат, не для вераб’я – у сэрцы вашы з лука дарма Амур трапляў. Спяшацца будзе, ляпаць – і сэрцы разаб’е. Паненка, дробны шляхціц, мая – не для цябе. З Людвікай не любіся, п’яная галава!” І выкрасці Людвісю Тадэвуш спланаваў… 4 Ляцяць на конях з парку паненка і мастак. Нясуцца коні шпарка – нікому не дастаць! Людвісю адбівае харугва гайдукоў – і шчасце абрывае адважных галубкоў. Касцюшку пагражае смяротны прыгавор – і бегчы вырашае ў Парыж ён стрымгалоў… 5 Людвіку пан Сасноўскі за князя аддае – і апусціўся носік напудраны яе. Княгіняй Любамірскай становіцца яна. На сэрцы – непамыснасць. У памяці – вясна. У памяці – Тадэвуш, альтанка, салаўі… Куды ўспамін падзенеш, княгіня, ты аб іх?.. Off White X Max 90