Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Вежа са слановай косткі

Сярэдняя: 5 (1 голас)
Нам не забыцца ў каляровых снах і летуценнямі не бавіць час: да белай вежы на сямі вятрах вяртацца будзем мы яшчэ не раз. Шукаць у полі сцежкі і шляхі, і коней гнаць у зорны небасхіл – нам Божа за мінулыя грахі пакінуў попел і прагорклы пыл. Завірухаю лёсаў, скрыжаваннем гадоў мы імчым, сберагаючы ў душах любоў. Час пакінуў след свой жорсткі на рэштках вежы са слановай косткі. Спякотным сонцам спалены наш лёс, сцюдзёны вецер сэрцы нам ня грэў, ніхто не ўбачыць нашых сціплых слёз і не пачуе немых вуснаў спеў. Спяшаемся па гонях, напрасткі, канямі браць у абдымкі небасхіл: даруй нам, Божа, цяжкія грахі ды й прывядзі нас да сівых магіл. Нам не забыцца ў каляровых снах... Air Jordan News