Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Ладзімір Зброя

Сярэдняя: 3.6 (5 галасоў)
Ухапіўшы крыламі блакіту, Прызямліўся срэбраны каўчэг. Мы выходзім парамі па трапе. Прамільгнулі радасныя твары. Сёння мы вярнуліся з нябёсаў – Не далі застацца там грахі. Сцюардэса ў форменнай спадніцы Аддае нас смогу і бетону. Дзе натоўп імкнецца да падземкі, Развітальны погляд падыму: Ці паспелі помнікі з’явіцца З мармуровых, пёрыстых аблокаў? adidas Sneaker News


Сярэдняя: 3.2 (9 галасоў)
Быў апошні дзень снежня, кружыла завея, Дзень вісеў нерухома, неўпрыкмет, як жыццё, І глядзела зіма праз карункавы веер, Асуджаючы час найвысокім суддзём. А я слухаў яе дысанантныя ноты, Храматычныя гамы без гармона ў крыві І складаў свае думкі ў частоты цэйтнота, Каб нанова пісаць унікальны клавір. Узнялі тыя ноты, на крылах панеслі, Тут я вочы заплюшчыў і адкрыўся душой, Хоць я сам заставаўся, здаецца, на крэсле, Але ж быў за далёкай, апошняй мяжой. У вясёлкавых хвалях мяне прывіталі На планеце без слёз і непазбытнай нуды, Бессмяротнага раю лахву абяцалі, Толькі б зрокся ад нашай Зямлі назаўжды. Сустракала планета туманаў дажджамі, У смугу апранала і калола імжой, Катавала, пытала, якімі шляхамі Наша сонца забраць, можа, я раскажу. Адляцеў я за сферы бясконцага свету, Там, дзе віскуцень з сілай не ўзнімае крыло, Дзе не дзеюць, не значаць жыцця запаветы, Дзе нічога, ніколі, нідзе не было. І тады зразумеў: шчасцем нас не адораць, Хто б да нас не імкнуўся праз жыцця карагод. Ад тых мрояў дурных, ад пустых бутафорый Днём апошнім я збег назаўжды ў Новы год… Adidas Yeezy


Сярэдняя: 4.1 (10 галасоў)
Анёл завітаў у госці. Ніхто, насамрэч, не заўважыў ягоную кволую постаць: бацька свіную шынку ўзважваў, маці гусака абскубала, суседу на глупства часу бракуе, а суседка сказала што анёл яе не хвалюе. А ты спачывала ў высокіх аблоках, раскінуўшы рукі, як белыя крылы, глядзела ў раскрытае вечнае неба і здавалася існым анёлам. Air Huarache Classic


Сярэдняя: 3 (11 галасоў)
Вясна атручвае блакітам І цеплынёй пяшчотных слоў. Каханне пранікае ў кроў– Вясна атручвае блакітам, Паводкай каляровых сноў. Дзе сэрца вершамі прабіта – Вясна атручвае блакітам І цеплынёй пяшчотных слоў. Zoom Kobe Venomenon VI 6