Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Ладзімір Зброя

Сярэдняя: 4.1 (10 галасоў)

Анёл завітаў у госці.
Ніхто, насамрэч, не заўважыў
ягоную кволую постаць:
бацька свіную шынку ўзважваў,
маці гусака абскубала,
суседу на глупства часу бракуе,
а суседка сказала
што анёл яе не хвалюе.
А ты спачывала ў высокіх аблоках,
раскінуўшы рукі, як белыя крылы,
глядзела ў раскрытае вечнае неба
і здавалася існым анёлам.



Сярэдняя: 3.5 (4 галасоў)

Ухапіўшы крыламі блакіту,
Прызямліўся срэбраны каўчэг.
Мы выходзім парамі па трапе.
Прамільгнулі радасныя твары.

Сёння мы вярнуліся з нябёсаў –
Не далі застацца там грахі.
Сцюардэса ў форменнай спадніцы
Аддае нас смогу і бетону.

Дзе натоўп імкнецца да падземкі,
Развітальны погляд падыму:
Ці паспелі помнікі з’явіцца
З мармуровых, пёрыстых аблокаў?



Сярэдняя: 3.7 (9 галасоў)

Калі запелі Вам: «Асанна!»,
зусім не трэба забываць,
што нехта тым жа часам спраўна
крыж пачынае майстраваць.



Сярэдняя: 3 (11 галасоў)

Вясна атручвае блакітам
І цеплынёй пяшчотных слоў.
Каханне пранікае ў кроў–
Вясна атручвае блакітам,
Паводкай каляровых сноў.
Дзе сэрца вершамі прабіта –
Вясна атручвае блакітам
І цеплынёй пяшчотных слоў.