Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Віртуальнае каханне

Сярэдняя: 4.8 (16 галасоў)
Ў онлайн-рэжыме я і ты “раман пачуццяў” свой шукалі… І я не знаў цябе, а ты… І ты мяне зусім не знала. У віртуальным свеце тым надзеі, годнасць нас ядналі. А ў небе мрояў маладым мы, як два лебядзі, луналі. Я самым светлым жыў, гарэў, быў апантанным і адчайным. А потым… крыўдаў ком і гнеў… І стала ўсё такім звычайным. Экран зажурана трымцеў — то “павуціну” ціша рвала. Я слоў зласлівых не хацеў, а ты не лепшыя мне слала… І віртуальныя “люблю!” паволі зніклі ў безгалоссі. Адчуўшы пад сабой зямлю, мы лёгка здрадзілі нябёсам. Зноў пацішэлыя сваім жывём, і поўнімся тугою… У віртуальным свеце тым нам не аддацца ўладзе мрояў… Lebron Soldier XII 12