Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

...вОраны...

Сярэдняя: 4.4 (25 галасоў)
Са зборніка "Гішторыі дзеда Алега". ...вОраны... Кожны вечар, пАсеўшы насУпраць, на дрЭўца, – назірАюць за мною, бяз сОраму, як дымлю цыгарЭткаю, кАвачку сЁрбая, і шчэ штосьці пішу на папЕрцы, – стогадовыя чорныя вОраны… І маўчаць… І маўчАнне іх – дОбрае… ЗвЫкся з імі, вось нЕшта ж, сядзяць насцярОжана, ад мяне не чакАючы кОрму, назірАюць , – і што ж я там чОркаю, з цыгарЭткай, пад лЯмпай, на лоджыі, папівАючы кАвачку гОркую, – стогадОвыя чОрныя вОраны… І маўчаць… І маўчАнне іх Ёмкае… Кожны вечар сядзяць, не галОсяць, і з’яўлЯюцца дУмкі аднЕкуль, можа вОраны мне іх прынОсяць, І зусІм тыя думкі ня чОрныя… Можа, кАжуць, як жыць чалавЕкам, стогадОвыя мУдрыя вОраны… І маўчаць… Іх маўчанне – мне лЕкамі… *+* 27 лістапада 2013г. **( Кожны – каждый; насУпраць – напротив; бяз сОраму – без стыда; паперка – бумага; не чакАючы – не ожидая; кАвачка – кофеёчек; дУмкі аднЕкуль – мысли откуда-то; мне лЕкамі – мне лекарством). NIKE AIR MAX