Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Восенькая электрычка

Сярэдняя: 5 (1 голас)
Восенькая электрычка Сесці ў човен і плысці ў нікуды, ніхто, ніадкуль, аж завершыцца эра і памяць растане на дне. Час абраў нас. Абраў да апошніх лушпінаў. Пакуль мы падымемся ў абсерваторыю, восень міне. Айдас Марчэнас Вострыя, як відэльцы, Слёзы кастрычніка Ты малявала растаннем Дрэваў і лісця. Абапал калюжын, У шэрасці сціслых, З-за вокнаў няспешнай, Як лёс, электрычцы. І з кожным прыпынкам Твой пэндзаль смялейша Абрысы асенняй Тугі вымалёўваў… – Не, не, не турбуйцеся, Ўсё нармалёва, ¬– Вусны шапаталі Камусьці з “тутэйшых”… Таму, хто, як восень, З пачуццяў пажоўклых Скідаў да калюжынаў Час і прастору… Таму, хто наладзіў З кастрычнікам змову І параструшчыў Цяпло долам глёўкім… Вострыя, як нажніцы, Хмары кастрычніка Ты малявала Спатканнем з няверай… – Дзякую, дзякую, Свет, пэўна, не белы, – Словы расталі Ў пустой электрычцы. Air Max 90 Hypfuse