Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

І вырываецца з палону верш…

Сярэдняя: 4.7 (38 галасоў)
Не пакідай мяне, маё натхненне! Адзіны сябар зверанай душы, Як ранак абуджаецца ад пеўня, Так і ва мне ты ўсё разварушы. Няхай бушуюць хвалі тваёй плыні, На іх я, нібы ветразь карабля, Калі з няўмольнай сілаю нахлынеш, Тады так добра бачыцца здалля. І не патрэбны ні маяк, ні флюгер. З табой плывеш туды, куды нясеш - Рвеш ланцугі, раскоўваеш кальчугі... І вырываецца з палону верш… © Copyright: Людмила Воронова Супрун, 2016 Свидетельство о публикации №116041908517 Nike