Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Я — адарваны мокры ліст з галіны...

Сярэдняя: 5 (3 галасоў)
Я — адарваны мокры ліст з галіны, Халодны дождж мой кат і мой сябрук, Маё адзенне — туманоў хусціны, Моё лёс – бязлітасных абцасаў гук. Мяне таптаць і нішчыць можна смела Асфальту вязень — непатрэбны ліст, Мяне тапталі — не балела І толькі дождж, нібыта кулі свіст. Калі вялізнай смертаноснай глыбай Сусвет расцісне пані Мітусня Што ліст?! Садраны ён далоў з галіны... Такі ж удзельнік смерці ды гнільля... У каляровым, ашалелым віры, Каму прыйсціся можа ў галаву — Што топча ён у гэтым шэрым жвіры, Што мроіцца апаламу лісту? Мне надакучыла так быць каханкам Зямных праблем і страхаў — Мітусні. І толькі ўночы — звечару да ранку — Са мною сон, дзе толькі я і ты...Jordan Extra Fly