Так мала іх, cтарых муроў-ліцьвінаў...
Іх забівае час, а болей здрада
І забыццё - найгоршая прынада, -
Яны ж стаяць на зло, як напаміны,
Нямногія, якія засталіся
І здольныя вякам пальчатку кінуць -
Адваяваць у забыцця радзіму
І памяць тых, якія не зракліся.
Вякамі азіраючы бязмежжа
І тлум людскі, што поўны пераменаў,
Яны, нібыта суддзі пакаленняў,
І праўды прагне змрочны позірк вежаў.
Яны стаяць - трывалыя бы вернасць,
Далёкай велічы апошнія руіны,
Жывыя камяні маёй радзімы,
І сілу надаюць, каб ёй васкрэснуць.
Апошнiя водгукi
16 часов 11 минут назад
2 дня 21 час назад
2 дня 21 час назад
3 дня 11 часов назад
3 дня 19 часов назад
6 дней 20 часов назад
1 неделя 1 день назад
1 неделя 5 дней назад
1 неделя 5 дней назад
2 недели 3 дня назад