Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

З вячэрніх дум

Сярэдняя: 4.9 (14 галасоў)
Як нябеснае згасне за лесам святло, А ноч крылле распусціць па ўсёй Беларусі, Штось мне шэпча: ідзі! Я іду за сяло I на ўзгорку пад крыжам паклонным саджуся. Счараваны вячэрняй глухой цішыной, Прыслухаюся шэпту далінаў і гораў; Недзе-недзе губляюцца нікла са мной Задуманыя вочы ў нязгледным прасторы. Тонуць думы ў спакоі трывожна-святым, Над зямлёй расплываюцца з сумнай цямрыцай Аж да высі, што макам мігціць залатым – Мільёнамі зор без канца, без граніцы. Ночна-сонная даль мае мову сваю, Былі з'яўныя шорахам тайным складае, Песню з небам снуе – праслаўляе зямлю; Ў песню лучыцца гэту душа маладая. Аб квяцістым зямнога жыцця харастве, Аб праменнях, што долю галубяць людскую, I аб з сілай благою пабеднай бітве Чую голас прарочы і ў думках мяркую... Гледзячы, як загон наш калоссямі спеў, А сявец яго радасна з сонцам сваіўся, Песню далі і неба таксама я пеў, А калі?.. Знаць, тады, як яшчэ не радзіўся!..Sneaker Release Dates 2019