Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Завалы

Яшчэ не ацэнена
З сям’ёю наведаўшы родны своў кут, Аблашчаны мілаю Віліяй тут, Сцяжынай праз лес На прызначаны час Ў мясцовы храм кнігі – духоўны ачаг, Запрошаны, я на сустрэчу спяшыў Да тых, каму вершы мае да душы. Маленькі сынок мой заснуў на руках, - З ім так забаўлялася нянькай рака! Як раптам убачылі: дрэвы ляжаць На нашай дарозе, і шмат іх, на жаль. Калісь ураган тут, відаць, вар’яцеў – Усё лесу войска пакласці хацеў. І мы падаліся наперад далей. Хоць змора лягла нам на плечы, але Трымаліся стойка старэйшы мой сын І жонка мая, - Я ўсміхаўся ў вусы... Не так і на мала спазніліся, – дзе Чакала нас столькі прыемных людзей... ...Так многа гадоў да свайго чытача Я ўпарта ішоў праз завалы падчас... Air Max Hyperposite