Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Ізноў запальваюцца свечкі на каштанах...

Сярэдняя: 4.1 (17 галасоў)
Ізноў запальваюцца свечкі на каштанах. Ізноў чаромха на зямлю губляе цвет. А я загадваю, жадаю апантана хаця б гадочак паглядзець яшчэ на свет. Я прагну ўслухацца ў малітвы дрэў вясновых, калі яны, абапал вулачкі, шашы узносяць радасным галлём падзякі словы Тварцу ўсяго: і першацвету, і душы; пасмакаваць удосталь веснія харалы шальнога птаства – гімны шчасця і любві – і ласкай сонейка сагрэцца, каб растала ільдзінка сэрца і затахкала: "Жыві!"; палюбавацца на мурог і дзьмухавечкі – адбіткі радасці нябеснай на траве – і праімчацца басанож да цуду-рэчкі, якая бліскаўкамі летнімі заве; аддацца хуткага цячэння вольнай хвалі праплыць да стомы, потым лечгы на спіну і ўбачыць неба ў аблачынкавай вуалі неверагодным – як якуюсь навіну; пасля на балю кветак ліпеньскага лугу уславіць Бога за чароўную красу, і звонам жаўранка сваю развеяць скруху, і слёзы светлыя прасыпаць, як расу; натхніцца восенню – заўсёды непаўторнай, апалым лісцем залатым пашамацець, і задыхнуцца вышынёй зіхотка-зорнай, і на зямельку знічкай-кропелькай зляцець. А напярэдадні пары зімовай смерці залегчы ў спячку да чарговае вясны і адысці... не, не ў труну, не, не памерці – у весні дзень – у ачмурэннай явы сны. 4.05.2014 Air Max 95 Flyknit


цудоўна, вельмі цудоўна

цудоўна, вельмі цудоўна

цудоўна напісана

цудоўна напісана

цудоўны верш, так кранальна

цудоўны верш, так кранальна напісана, што працінае душу наскрозь.