Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Аркадзь Моркаўка

Нарадзіўся 26 студзеня 1900 года ў вёсцы Зазер’е Пухавіцкага раёна Мінскай вобласці ў сям’і чыгуначніка. Скончыў курсы тэлеграфістаў у Мінску (1916) і працаваў тэлеграфістам на станцыі Мінск (1916 – 1924). Вучыўся ў Віцебскім электрамеханічным тэхнікуме (1924 – 1927) і на энергетычным факультэце Беларускага політэхнічнага інстытута, пасля заканчэння якога (1934) працаваў інжынерам на заводзе «Беларусь» у Мінску, а таксама ў Палаце мер і вагі. У гады Вялікай Айчыннай вайны – удзельнік Мінскага падполля. У пасляваенны час працягваў працу ў Палаце мер і вагі, адначасова выкладаў на энергетычным факультэце Беларускага політэхнічнага інстытута. У 1928-1930 гг. малады паэт уваходзiў у рэдкалегiю часопiса "Маладняк", у 1930 — у рэдкалегiю часопiса "Полымя". Першыя вершы надрукаваў у 1922 годзе. Аўтар зборнікаў вершаў «Дым жыцця» (1928), «Гады як ветразі» (1959), «Вершы» (1973).NIKE


Сярэдняя: 4.9 (8 галасоў)
Расчыняліся, рыпалі дзверы, Сівы дзень косы рэдкія плёў. Развітацца… далёкая Мэры, Ці зазвонім зноў чаркамі слоў? Дагарала, мігалася свечка, Ткаў апошнюю казку раяль. Не казала: маім будзеш вечна. Не казаў: будзеш вечна мая. Каб валос тваіх светлую пражу Развязаць – увесь свет замяло б. Можа, музыка й песня раскажа, Што аднойчы гарэла, цвіло. За вакном – скамянелыя дрэвы, А на шкле зацвіталі сады. І, здавалася, белая Ева Серабром вышывала сляды. А на шкле – недатканы матылік І крыштальны уток павука… Каб такія вялізныя крыллі, І не грубая ў хлопца рука!Nike