Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Зміцер Давыдзенка

Сярэдняя: 3.5 (2 галасоў)

Мы з табой Стамбулам моцна загарэліся…
Кажуць, там Эўропа з Азіяй сустрэліся,
Але лёг між імі й раздзяліў Басфор.
Шле мінуўшчына сучаснасьці дакор:
Рэшткі велічы асманскай там і тут,
Топ Капы, палац султанскі, цень і цуд,
“Успамінаў горад”, так сцвяржаў Памук…
Караблёў марскіх даносіць вецер гук,
Мінарэтаў вежы неба працялі,
Белых чаек рэй лунае сярод іх.

Дух стамбульскі… як люстэрка – наш настрой.
Мабыць, вернемся яшчэ сюды з табой.
Места сховішчаў таемных і крыніц,
Ёсьць тут месца і для нашых таямніц.



Сярэдняя: 1.5 (2 галасоў)

Вецер дзьме ды дзьме, як быццам звар’яцелы.
А мне выйсьці з дома ўтульнага так моцна закарцела.
Вонкі як, ну як наважыцца пайсьці?
Але месца знойдзецца для подзвіга у жыцьці…

Красавіцкаю чаканай паравінай
Сёлета гулялі ў сьнежкі, слізгалі па льдзінах
Дзеці, ды плялі вяночкі з дзьмухаўцоў
I каралі з іх рабілі для снегавікоў.

У траўні лёг на квеценьню пакрыты сад
Нечаканы ды няўмольны сьнегапад.
Напярэдадні прыхода лета раптам
Страсянула места ўсё магутным ураганам.

Што рабіць тут? I такім вясны бывае шлях.
Затрымалася зіма ў яе ў гасьцях.
Ёсьць рэзон свой у стыхій адвечнай барацьбе.
Ўбачым мы яго, адчуем у сабе.

Чуеш, вечарам гучыць птушыны сьпеў.
Час ужо ствараць ім пары падасьпеў:
Песьня льецца шлюбная з начных галін,
Подых поўначы не спыніць тых хвілін.