Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Мае вершыкі ў жаху ад крытыкі...

Сярэдняя: 5 (1 голас)
Мае вершыкі ў жаху ад крытыкі, што, бы дзяцел, іх шчыра дзяўбе, – знерухомелі, як паралітыкі, і замкнуліся самі ў сабе. І схавалі нутро пад шкарлупкамі прафесійна раздзёўбаных слоў – так, што я аніяк не датумкаю, чым на волю іх выманіць зноў. Пасыпаю абапал іх семачкі, падбаўляю пшанічку й авёс. Ды ніякі, нат самы маленечкі, на святло не высоўвае нос. Я пястую іх сонцам, і дожджыкам, і вятрыскам ласкавым – ледзь-ледзь. А яны – бы калючыя вожыкі – не жадаюць мне ў вочы глядзець. Пагражаюць бадлівымі рожкамі і ўпікаюць мяне тэт-а-тэт: для чаго я такімі нябожкамі нарадзіла іх, бедных, на свет? 14.03.2013 Kobe 11 Mentality