Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

***Ад сівой даўніны мудрых думак сувой...

Сярэдняя: 4.5 (11 галасоў)
*** Ад сівой даўніны мудрых думак сувой Не згубіўся ў вяках і сягоння дарэчы: “…Прад матуляй укленчы, Айчынай сваёй, А яшчэ прад настаўніцай першай укленчы”. Не забудзь, хто табе адкрываў новы свет, Хто вучыў шанаваць і Радзіму, і мову. Пранясі па жыцці гэты сказ-запавет І сынам перадай як святую замову: “Дзе б ні быў, ні хадзіў ці адзін, ці з сям’ёй, У апратцы сялянскай ці, можа, у фрэнчы, Прад матуляй укленчы, Айчынай сваёй, А яшчэ прад настаўніцай першай укленчы”. І тады Бог даруе правіны твае І падасца жыццё зразумелым і цэльным. Толькі думка адна мне заснуць не дае: Вельмі мала сваіх мы настаўнікаў цэнім. “Дзе б ні быў, ні хадзіў ці адзін, ці з сям’ёй, У апратцы сялянскай ці, можа, у фрэнчы, Прад матуляй укленчы, Айчынай сваёй, А яшчэ прад настаўніцай першай укленчы”. Mercurial Superfly High


Памылковы пасыл. Усе людзі і

Памылковы пасыл. Усе людзі і настаўнікі, і вучні адначасова.
Гора будзе таму вучню, які толькі ў адной з сямі нянек вучыўся. Няхай гэтая нянька і прахфэсар.
Педагог патрэбны адзін, а не настаўнік. Нуль адзнакай вершу. Больш шкоды, чым плёну.

Не заўсёды

Не заўсёды