Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Адзіны і самотны..

Сярэдняя: 5 (4 галасоў)

Адізны і самотны, дарога нібы лёс
Віхляе і кружляе нібы паперы стос
Табою не спісаны, аднак чытаць ты мог
Як дагараюць раны нязнаных перамог

Навокал багна стогне пачварай небыцця
Нязнойдзеная мара пражытага жыцця…
І што з таго, што бачна вясёлка па вясне?
Глядзі, усмешкі ззяюць - ды, мусіць, не табе…

Уздымецца гаркота ласкавасцю зямлі
Пакоцяцца як рэха за далягляд дажджы…
І між старых паданняў, дзе спачываюць сны
Нібы сусвет пракляты, да пекла сыдзеш ты…

Згадаецца прад сконам радзіма летасноў
Калі квітнела вішня пад спевы салаўёў
Калі світанак шпарка расою цалаваў
І першае спатканне, духмяны водар траў…

Згадаецца маланкай і знікне па начы…
Адзіны і самотны – табе яшчэ ісці
Выгнаннікам дзяржавы, якая аджыла,
З параненай душою, якая адцвіла…



Вельмi прыгожы верш! У Вас

Вельмi прыгожы верш! У Вас вялiкi талент! Дзякуй за прыемныя хвiлiны,якiя я перажыла,чытаючы Вашы вершы.