Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Бег да яе, думаў няспынна...

Сярэдняя: 4.6 (11 галасоў)
Бег да яе, думаў няспынна: Каб хоць свой гонар не згубiць, Бо будзе брыдка прад жанчынай, Што яна просiць – не зрабiць! Сустрэла, кажа мне: «Нарэшце… Калi прыйшоў, дык не дрыжы, Падсунься, каб хапiла месца… Расслабся, ты ж не на крыжы! Маўчы, не трэба, каб пачулi, Што буду я рабiць з табой. I ведай, тут табе не гулi. Не меньш гадзiны будзеш мой». У мяне зсiнелi раптам губы, Ад слоў яе скрывiўся рот. Заляскаталi дробна зубы, Я зразумеў – папаўся кот. А потым… Што яна рабiлa… Круцiўся, быццам той мянтуз. Яна мяне ўсё хвалiла Крышку яшчэ… мужчынай будзь! Назад iшоў – дрыжалi ногi. Быў мокрым, мяккiм, быццам квач, Як добра, што зубоў не многа Лячыла мне жанчына-урач.KD VIII Elite High


Верш - супер!!! Цікава і

Верш - супер!!! Цікава і тонка ўсё заўважана. І галоўнае, кожны прачытае і скажа, гэта ж пра мяне!!

Люблю такі гумар, цудоўна!

Люблю такі гумар, цудоўна!

Аляксея Пятровіча не проста

Аляксея Пятровіча не проста ведаю - мы з ім сябруем на хвалі творчасці. Цудоўны чалавек і добры творца. Жадаю Вам, сябра, творчага натхнення, плёну і дабра!