Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Брыдкая праўда

Сярэдняя: 4.8 (6 галасоў)
Цені жалю не знікаюць, раскідаючы душу Я Цябе не пакахаю, не умею, не магу Дзесьці побач у акенцы мігаціць Тваё святло Толькі ім не Мне сагрэцца, хоць сапраўднае яно Пралятаюць быццам ў стужцы кантыненты, гарады Сёння ў Осле п’ю бяздушна - заўтра ў Ніа без вады Расквітнеюць ў Фурабасі фарбы сакуры-вясны А Я зноў шукаю шчасця, толькі крочу не туды Ведай, што даўно шукаю і багата “адшукаў” Ведай, што Я не кахаю – і ніколі не кахаў Між растанняў і спатканняў, між сябоўстваў і баёў Дачакацца да світання, каб больш смутак не прыйшоў І смяяцца ў адзіноце з тых, хто шчасце не ўтрымаў, Заглынуўшыся ў брыдоце і падманах без падстаў І зайздросціць у самоце тым, хто шчасце не ўтрымаў Узгадаўшы, як ў палёце Сваё ж сэрца згвалтаваў Я не веру у вар'яцтвы і не веру ў фаталізм Не выношу тэрмін блядства і агульны крэтынізм Я зануда-летуценнік, фанабэрысты нарцыс: Я люблю памалявацца між натоўпу шэрых пыс І не здольны Я змяніцца, як не здольны прыпыніць Самадурствы і бясчынствы, каб гармонію здабыць Толькі вера, што аднойчы ранкам, днём ці ўначы Напаткаю тыя вочы, што цяпло аддаючы Сэрца цалкам запалоняць, і растане вечны лёд - Мой ратунак ад бяссоння і бязлітасных журбот Мабыць Я дурны рамантык ды збягаю ад праблем І таму зусім не варты, каб кахаць да пульсу вен?.. Зачытаюся раманам майстра тонкага пяра І ўжо перакананы, штот не вартая яна Гэтых пошукаў бясконцых, катавання малыдых Думак, мкненняў, дзён без сонца і, што пэўна, слёз Тваіх! Але і зрабіць насустрэч Табе крок Я не магу Сэрца пуста і бязглузда прыхавалася ў смугу Калі можаш і жадаеш, проста крыху пачакай Я, аднак, не абяцаю ні шалаш, ні з мілым рай... 06.11.2013 Adidas Yeezy