Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Чуеш, дарагая?

Яшчэ не ацэнена
Ў шумным горадзе ўсе гукі я ня чую і ня бачу, хоць страляй ты тут базукі на экстрым не перайначыш, воплеск сціплага куплета с перацёпваннем плячыма – мая справа піць санеты запалёнымі вачыма! Гэта побач, гэта вечна праўда, у выпадку, калі ты не забіты ў калатэчы гераінавым бандытам, ценем ад марыхуаны, каменем ад алкаголю, а плывеш, ад шчасця п'яны, у моры залірычных боляў! Раняць твае сутыкненні ля тралейбуснай падножкі, боль за голыя калені -- ну, прыкрый ты іх хоць трошкі! бачаць людзі – ды не бачаць, што мая яна надзея, што зусім не адназначна паваротны знак падзеі... Ах,ты, ласкавае дзіва ў горадзе, ад звону гнеўным ці то ў гуслі-пералівы, нашага жыцця катрэны, ці то ў вобразныя струны старых болевых паданняў, дзе любоў за грыўні-куны ведалі князі Разані! Ці другога гарадзішча... Справа тут не ў назве, права, І напружваю я мышцы, каб цябе, мая Любава, не кранулі бы ні словам, ні лакцямі ля трамвая, і не трэба мне другога цуду! Чуеш, дарагая? Nike Jordan