Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Думы хворага караля Аляксандра

Сярэдняя: 5 (1 голас)
Думы хворага караля Аляксандра на шляху з Ліды ў Вільна (у памяць аб падзеях 1506 года) Апалчэнне ўзначаліць прызваны, апалчэнцаў кароль не павёў. Вось ляжыць ён, паралізаваны, у калысцы паміж двух канёў. “Люд літвінскі! Час смерці мой блізка! Без мяне перамогу здабудзь! Павядуць войска Кішка і Глінскі і ля Клецка татараў паб’юць. Афарбуюць крывёю татарскай апалчэнцы Літвы Лань-раку. Вунь за гэта ўздымаецца чаркай сонца справа, ва ўсходнім баку! Уздымаецца за перамогу сонца-чарка з крывавым віном. Асвятляе мне ў Вільна дарогу, цела слабае лашчыць яно. Вунь як неба на ўсходзе зардзела! Ды крылом засланяючы дзень, над разбітым паралічам целам нехта лётае, кідае цень. Смерць-крумкач нада мною кружыцца. Толькі веру: дзён колькі міне – навіна аб разгроме чужынца перад смерцю суцешыць мяне. І пакажацца ў яркай прасторы не крумкач, а пасланец-анёл…” Думаў так Аляксандр, цяжкахворы, у калысцы паміж двух канёў… Air Max Flair KPU