Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Грунвальдская бітва

Сярэдняя: 4.5 (2 галасоў)
Грунвальдская бітва (у памяць аб падзеях 1410 года) Сярэдзіна ліпеня… Парыць… Такой вось спякотнай парой палякі, літвіны, татары сышліся з тэўтонскай ардой. Было войскам горача, цесна на полі тым ліпеньскім днём. Пот ліўся па скронях, па чрэслах пад сонца пякельным агнём. Ад поту ільсніліся коней бакі… Вось кранаецца строй – і стала намнога спякотней, калі павялі войскі ў бой. Ураз косы смерці навіслі над полем, як цемрадзь злых хмар. Прыйшоўся па войсках літвінскіх асноўны тэўтонцаў удар. Настаў час у ворага цэліць, свістаць смертаноснай касе. Князі, і баяры, і чэлядзь – з тэўтонцамі біліся ўсе. Ніводнай не знойдзеш паляны ты ў лесе з людзей і сцягоў. І білі тэўтонца смаляне, і гродзенцы білі яго. Дзяржанне мяча моцна пальцы сціскалі, меч сёк крыжакоў. І білі тэўтонца тракайцы, і віленцы білі яго… То тут, то там грузна валіўся крыжак, як падрэзаны грыб. Ягайла ў асноўным маліўся, а Вітаўт ад крыку ахрып. У пекла гарачае бітвы татар пасылаў Зеледзін… Крывёй былі травы абліты, ды трупы – куды ні глядзі. Ды воіна трупы не страшаць! Тэўтонец, разгромлены будзь! Апошнія сілы сабраўшы, харугвы па ордэну б’юць. Каб з ордэнам моцным пакончыць, махалі яшчэ і яшчэ мячамі… Да захаду сонца быў ордэн разгромлены ўшчэнт. Разбіты крыжак! За Літвою на полі лаўровы вянок!.. І лідскай харугвы крывёю паліта таксама яно… NIKE