Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

...І голас (пад)свядомасці пачуць

Сярэдняя: 3.1 (7 галасоў)
зноў шнары на спіне збалелай начы зверам сонным чорным на зямлі ляжаць аскепкі мрояў сон бяжыць надзеяў куфар і ўначы спявае дрэва праточваюцца шэпты стогны ненароджаных містэрыя любові ды кілім пакутаў шэры і зблытаны клубок і хтосьці тчэ самоту а хтось рукамі вуснаў размаўляе каб наталіцца захмялелае паветра дзесь вочы працінаюць шал прыбою і подых ветру крышталёвы небакрай паставіўшы пячатку стомы на і набрынялыя спагадай галасы і перазовы і памерлых і жывых дамы ў смузе адчаю сэрца лета і нітка памяці раскручваецца боль у гушчарах чыіхсьці крозаў танец і жарсці звер бяжыць лес пазяхае і кроў пульсуе ў сутарэннях вечнасць у скляпеннях холад выпрабоўвае зноў страх а роспач шпарка падыходзіць бездань спіць разгортвае сувой пакута б’ецца ў сцену імша ў нябёсах кроў з акна ліецца сум безгалосы выпрастаць крыло аленя клічуць звар’яцелае каханне а пляж пустынны песціць у далонях мяне й дзіця маё вось гэты верш верш?! adidas