Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

І хоць бы зорка ўпала...

Сярэдняя: 4.9 (105 галасоў)
… і хоць бы зорка ўпала… Сталіца. Жнівень. Ноч і цішыня… Насельніцтва сапе сабе на ложках. На Беларусі – мір, а не вайна. А вось душы маёй чамусь трывожна…       Ды не чамусь,.. я ведаю – бяда       з Радзімай сатварылася,.. спакуссе…       І хоць бы зорка ўпала,       каб мог я загадаць жаданне…       Не сабе, а Беларусі… Чаму ж кажу, што дзесьці тут – бяда? На выгляд – так усё благапрыстойна… На вуліцах, на вёсках, ў гарадах… А на душы чамусьці неспакойна…       Ды не чамусьці… Разумеюць людзі ўсе       (і толькі што – не рвуцца нервы) –       зямляк падалей, ці сусед,       што будучыня наша – тоне ў цемры. Але, маўчаць… Прыгнуўшы голавы, маўчаць… Баяцца, нават у думках штось замусіць… І хоць бы зорка ўпала, каб мог я загадаць адно на ўсіх жаданне беларусаў…        Не, не бывае цудаў на Зямлі.        Жаданні, людзі, мы павінны споўніць самі.        Нашы бацькі, і мы, халопамі былі…        Няўжо ж і для дзяцей такая доля стане? …ноччу 22 жнівеня 2011г. Nike Air VaporMax 2019


Нашы бацькі, і мы, халопамі

Нашы бацькі, і мы, халопамі былі…

Халопамі як былі, так і памрэце, невукі!