Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

КЛЁН ДЗЯЦіНСТВА.

Сярэдняя: 5 (8 галасоў)
Калісь, ля хАты, сам сабОю вырас Клён. Ляцела сЕмка – вЫглядзела мЕсца, ды й, ўмасцІлася. Ад пАрастка – да вОлата узнёсся Ён, і часткай стаў маёй радІмы, Божай міласцю… Дзяцінства пОбач з ім маё прайшлО. Абодва мы да сОнейка цягнУліся. Калісь, і я, як Ён – быў малышОм, а зАраз – мае плечы да зямлі нагнУліся… А Клён дзяцінства маягО стаіць – магУтны, не жадАе стАрыцца. ЗдаЕцца мне – калі Яго забЫць, з радзімай нЕшта здАрыцца… Прыйшоў я сёння да Яго. Прысеў ля Клёна, верным Паладынам. Няма нічОга ўжо з тагО, што тут, калісь, звалось радзімай… Адзіны Ён – дае мне успамІн. ПрысУнуўся шчакою – дзякуй, дрЭўца… Мне шЭпча Клён, што Ён – мой ПаладЫн, да сАмай смерці… ЯгОнай, Клёна, смерці… уначы з 30 на 31 кастрычніка 2013г. **(калісь,ля хАты – когда-то,возле дома; ўмасцілася – примостилось,устроилось; ад пАрастка – да вОлата - от ростка до Силача; пОбач – рядом; зАраз – сейчас; нЕшта здАрыцца – что-то случится;Паладын – верный рыцарь;успамІн – оспоминание). Adidas