Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Лета з унукам Міронам на Косаве.

Сярэдняя: 4 (8 галасоў)
Са зборніка “Гішторыі дзеда Алега”. *** Лета з унукам Міронам на Косаве. *** Прывязлі унука да мяне, на лета. Знацца, каб я тут, з ім гойсаў… І сын мой з жонкай, запіхнуўшысь ў драндулетку, пакацілі ў Мінск, ад Косава… Я сяжу на лаўцы, на двары, чашу патыліцу, й гляжу на шпінгалета… Гэта ж, каб бяды з сабою ён якой не сутварыў, трэба ж вельмі зорка прыглядаць, за ім, ўсё лета… Унук, на лета дзеду – гэта радасць… З боку, так сказаць, псіхалагічнага… А калі засуне ў рот якую гадасць, па дзіцячаскай нявопытнай прывычцы !?.. А калодзеж… Чыста пАстка… Анаконда ! Малы ж можа каўзанУцца, па цікавасці усунуўшыся мордай ! БуўтыхнЕцца, не паспееш азірнУцца ! Ля маліны крапівА… І жгу-у-учая ! Чырванеюць, гады-ягады, і вАбяць… І палЕзе ўнук, і абстрыкАецца балюча ! І нахрынт мне такое хвалявАнне нАдыць ! Парсючочак у мяне – вясёлы, жвавы… Па гароду скача цэльны дзень, як кОнік ! Ну, вядома ж, для малОга – ён, як гэты пОні… Зваліцца, каўбой, паб’ецца жа, раззява ! Граблі, вунь… Стаяць каля сарая… Ну, стаяць, і анікому жа ня пАксцяць… А тут – унучак, проста так гуляе, і наступіў… Дык яны ж унуку нос, ці лоб расквасяць ! Аглядаю двор, ў адчаі… І як малОга тут збярЭгчы ! Што тут старОму – без пячалі, тое тут малОму – недарэчна ! Певень, бач ! Ужо кругамі, вакол круціцца ля ўнука… Ладыць, калі напужАе. А калі дзяўбнЕ дзяўбУкай ! Дзе ні глянеш – падсцярога… Хоць туды глядзі… сюды… Двор – небяспЕчны для малога. Поле міннае бяды ! Падазваў к сабе унука, і пасодзіў на калені. – Ну, як у дзеда табе тутка, бедалага мой маленькі ? – Тут раздолля столькі, дзеда ! Столькі розных закуткоў ! Вывучаць – ня хопіць лета ! І – дай цвікоў мне з малатком. – Пабудую сабе хатку ! Будзеш дзед дапамагаць. А прыедуць мамка з таткай – ў хатцы буду сустракаць ! – Шчэ, змайструй мне самакатку, каб за пеўнікам ганяцца ! І сядло – на парасятка. І пойдзем ў лес – паглЕдзім зАйцаў ! – Зладь яшчэ мне, дзеда, вУду ! Нацягаю карасёў ! І пабег: – Бадацца буду – у суседзяў ёсць казёл ! Я стаю ля агарожы, як абмякшы капялюшык… І тут, суседка, асцярожна : – Стары, нешта занядУжыў ? Распавёў свае пячалі… А суседка – рагатаць ! – Стары, ты калі быў мАлы, бедакурыў – не паспявАлі цябе драць ! – Шышкі, драпіны, фінгалы… Колькі ж ты тварыў прыгод, і быў такім ты фулюгАнам ! А, вось – дажыў да гэтых год. І падумаў я, то – праўда, ўспамінаючы дзяцінства… Бо, дзяцінства – гэта Радасць ! А што за радасць без шкадлінства ! Калі што, там… Пэцкну ёдам… І няхай ён – як, куды… І няхай пакрыху шкодзіць ! Толькі б – не было б бяды… Таму – буду паглядаць… Зорка ! Але, ўпОтай… Трэба ж шчасця ўнуку даць – шчасця пОўнага, ў ахвотку ! *+* 27 лютага 2014 г. У Мінску, уначы, на лоджыі… успаміны… **(знацца – чтобы значит; драндулетка – автомобильчик(деревенский жаргон); патыліцу – затылок; калодзеж – колодец; пастка – капкан; па цікавасці – с интересом; азірнУцца – оглянуться; вабяць – привлекают, манят; хвалявАнне – волнение,беспокойство; вядома ж – понятно же; ня пАксцяць – не пакостят; ў адчаі – в отчаянии; збярЭгчы – уберечь; недарэчна – неуместно; ладыць – ладно; калі напужАе – если испугает; дзяўбнЕ – клюнет сильно; дзяўбУка – клювище (местячковый жаргон); падсцярога – подстерегающая опасность; небяспЕчны – опасный; вывучаць – изучать; ня хопіць – не хватит; цвікоў – гвоздей; шкадлінства – детские вредности; але, ўпОтай – но, скрытно; ў ахвотку – в охоту). Nike