Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Ліст да Радзімы

Сярэдняя: 5 (2 галасоў)
Талачынская старонка, Любы сэрцу край, Без цябе мне жыць няёмка,- Вестачку падай. Ці калыша ветрык жыта На далонь-палях, Ці чаруе шчэ блакітам Даўгунцу абсяг? Ці звініць з вясны ў дубравах Птушак разгалос, Ці ляжыць у росных травах З раніцы пракос? Ці выходзіць ў поле статак На мурог-траву, Ці прыносіць бусел ў хаты Цуда-дзетвару? Ці шчабечуць тыя дзеткі, Ходзячы пад стол, Ці бягуць, затым, падлеткі, Да бліжэйшых школ? А ці поўніцца вадою Ад прытокаў Друць, Ці красуецца царквою Старажытны Друцк? (Чуў я чутку, што знайшліся Колькі землякоў, Аднавіць царкву ўзяліся, Што была з вякоў. Справу добрую зрабілі І прыўнеслі плён Тым, што памяць абудзілі Гістарычных дзён. Дай жа сіл тым хлопцам, Божа, Справу давяршыць, Праз Прачыстай храм прыгожы Друччыну ўзрадзіць). На радзіму я прыеду Сэрцам адпачыць, Бо, вядома ж, што не хлебам Мусім толькі жыць. На бацькоўскія магілы Споведзь прынясу, Без утойкі перад імі Адпушчу слязу. З медальёнаў: позірк чысты Бацькавых вачэй, І матулін – прамяністы. Мне ад іх лягчэй. Тут Пасеевы, Грамыкі Ў вечнасць адыйшлі. Прад іх памяццю вялікай Гнуся да зямлі. А затым – да вёскі роднай Цераз лес, лужок, Каб глынуць вады халоднай Ды абняць дубок, Што ля студні, перад хатай, З бацькам пасадзіў, Шчэ як быў хлапчук кірпаты І не бачыў дзіў. Дакрануся да каліны, Побач што з вярбой. Я яе для мамы Ліны Пасадзіў з сястрой. Пагляджу на родны ганак, Старт з якога ўзяў, Ды ўзгадаю, як пад ранак З гуляў прыбягаў. Зноў душа мая ўстрапеча Прад былым жыццём … Хай жа памяць будзе вечнай Аб табе, мой дом. * Мне Халопкавічы – маці, Бацька – Талачын. Роднае я ім дзіцяці, Але ж блудны сын. Air Max 20K T8 Shoes