Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Майму прыяцелю Гары

Яшчэ не ацэнена
Няма спакою конікам уначы Яны як згубленыя душы валацуг Лятуць паводле шляху эліптычных дуг Скрозь час і кантыненты ў свет пакут Скрозь час і кантыненты між пакут Вандруюць валацугі па зямлі Шчаслівыя не прагнуць адкрываць І вынаходзіць новае, і бачыць Ім абыякавы нязлічныя задачы Пікаса, Нітшэ, Байран і Далі Пікаса, Нітшэ, Байран і Далі Імкнуцца пустач у творах загаіць Шчаслівыя ж бы свінні ў хляве Капаюцца ў брудзе ды візгочуць Чакаюць пайкі ладнае, рагочуць У поўных зверскай эйфарыі ночах У поўных жарснай эйфарыі ночах Ствараючы падобных да сябе Паэты як эльторскія быкі І з дня ў дзень атручаны іртуццю Яны па краі бездані ідуць У рызыцы сарвацца ў нікуды У рызыцы забыцця назаўжды Паэты душы рваныя нясуць *** А ты, мой дружа Гары, што не спіш? Усе здзекваешся з людскае брыдоты Між годнасці самотнае свабоды Ты мроіш быць мяшчанінам сляпым Ты хочаш стаць мяшчанінам сляпым Зарэзаўшы Герміну без нагоды Гармонію згубіўшы назаўсёды Застаўся летуценнікам старым Air Jordan I 1 Shoes