Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Мая Вільня

Сярэдняя: 4.3 (3 галасоў)
…Ты кружыш, пятляеш, піліш, ідзеш вузкімі вулачкамі, Выходзіш на шумны Пілес З кавярнямі і банкамі, крамкамі з бурштынам. Пасля крочыш на плошчу Гедыміна, Які стаіць пагрозліва ў даспехах ля каня. Каля Кафедральнага сабора З выявамі багоў і міма ты праходзіш міма. А побач белая званніца Глядзіць у неба, як страла. Там вежа Гедыміна велічна Узвышаецца над зямлёй. Узбіраешся на ўзгорак, І наверсе, як на далоні, Горад бачны з усіх бакоў. Чырвоныя дахі цэркваў, касцёлаў і дамоў. Рака Нярыс нясе свае воды З беларускіх берагоў. І Вільняя побач працякае, Шпарка бяжыць, імчыць, Па камянях шлях пракладае. Далёка з гары відаць тры крыжы – Тут тры віленскія асілкі-пакутнікі За веру святую паляглі. А крыху далей сам Міндоўг Сядзіць важна каля музея, Як вартаўнік даўніны, першы князь Літвы. Па брукаванцы я павольна іду – З вялікім захапленнем на кожны каменьчык гляджу. Стары горад, прызнаюся шчыра, я цябе вельмі люблю. Мілую Вільню абдымаю, пяшчотна цалую, Як сваю, як родную зямлю. Песню хвалебную ёй разам з гасцінным Дарыусам з радасцю пяю: Шанці Ом, Шанці Ом, Хары Ом – Спакой, Спакой, Хвала. Мая Вільня – з бурштынавымі каралямі І князямі-каралямі… З касцёламі і замкамі, Вежамі і паркамі З вясельнымі замкамі На мастах праз раку. Мая Вільня, ты ёсць і была Ў маім сэрцы, як дзіця, Як княгіня дабрыні і святла. Як невычэрпная крыніца Пазнання, духоўнасці І душэўнага цяпла. Ты мяне сцежкамі Сяброўства вяла У глыбіню Гісторыі І свайго я. adidas Yeezy kaufen


Міндаўгас зараз

Міндаўгас зараз кажуць...
Разумею. Шляхі да сябе. Шляхі па знаёмым і незнаёмым адначасова.
Божа, як разумею.
Дзякуй вам!)